مرگ...

مرگ...

 رفتنِ تو بود

شبیهِ قاره هایِ زمین

کِش آمدم

و تمام جهان از من پُرشد

هر ذره ای از من ،

در تَقلایِ ریشه زدن

به نیست شدن در بودنِ تو

هر تکه ای از من

با کوچِِ پلیکان ها ،

به هوایِ پیراهن ات ، سرزمینی ناشناخته می شوند 

فراموشی میراثِ انسان بودنمان است

باور نکن !

ساعت همین بیست و چهار ساعت است

یا ماه سی روز

و سال دوازده ماه

باور نکن

که من در دور شدن از حصارِ تو ، رها می شوم

که تو در دور شدن از حصارِ من ، رها می شوی

دروغِ محض است

 قانونِ بی منطقِ عُرف که در جداییِ من از تو،

و در جدایی تو از من...

...ببین!

بوسه یِ نگرفته را بیا و بگیر

تا بگیرم ات ، 

مثل هوا در شش ها

می آیی و می روی

بی هیچ سلامی

بی هیچ خدانگهداری

حالا،

بیا و به اذنِ عشق،

من ات را زنده کن...

مرگ...

اعلان مراتب همدردی

شاید یکی از همین روزها ( سه )

نشانی یک شاعر

شاید یکی از همین روزها ( دو )

بدون شرح ( دو )

بدون شرح !

شاید یکی از همین روزها ( یک ) - انارام فروهر

باد

دوباره می آیی

اگر آزادی

دیر آمدنم دلیل یک چیزی هست ! ـ انارام فروهر

خراب می شوی

دل تنگی

نفس ام را بند می آوری

به مناسبت 24 خورداد سالروز میلاد آسایم

3 تکه از تکه های من

خوشحالی که من را گذاشته ای و رفته ای ، دلتنگی ات هست .

تو و من

زن

1.2.3

عباس معروفی ؛ برگرد !

بر / انداز ـ انارام فروهر

اتفاق نمی افتد ؛ تف می شود توی سرنوشت آدمی ـ انارام

23 فروردین 1388 ـ هیرکانیا ـ انارام

کسی گفت : چرا حرفی نمی زنی ؟

اگر بشود از چشم های تو گفت ...

آمده ای تا بشوم .

دنباله دارد...

نمی دانم، تمام وقتها این دل ام است که درد می کند یا قلب ام ؟

1 2 3 4 5 6 7 ...